گعده ي طلبگي ..::آنلاين::..

درس اخلاق شيطان

محمد هادي علي بابائي — Wed, 30 Jul 2008 18:58:00 GMT

بسم الله الرحمن الرحيم

سلام

امروز مي خوام يه حكايت رو كه خيلي برام جالب بود با زبون خودم نقل كنم:

حکايت:

فرعون نشسته بود روي تخت فرمانروايي(يا خدايي)و مشغول خوردن انگور بود.شيطان در شکل يک انسان ژوليده ظاهر شد و خدمت فرعون رسيد.
شيطان :اي فرعون آيا مي تواني حبه هاي اين انگور را به دانه هاي مرواريد تبديل کني؟
فرعون (با تعجب):نه!

شيطان با سحر و جادو انگور را به دانه ي هاي مرواريد تبديل کرد.فرعون که با ديدن اين کار و دانه هاي مرواريد به وجد آمده بود.خنديد و فرياد زد:تو استادي.

شيطان پوزخندي زد و گفت: من که استادم،از درگاه خداوند رانده شدم.تو که شاگردي چگونه ادعاي خدايي مي کني؟!!!

كلكسيون كتاب يه طلبه...

محمد هادي علي بابائي — Thu, 24 Jan 2008 12:53:00 GMT

بسم الله الرحمن الرحيم

پس از مدتها سلام

قبل از هر چيز عرض شود که:شنبه امتحانامون شروع ميشه.

اينا رو گفتم واسه چي؟

هيچي همين جوري.

لابد همتون فكر ميكنيد كه يه طلبه چه كتابايي رو مطالعه ميكنه.البته منظورم كتب درسي نيست.چون خيلي ها كنج كاوند تا بدونن يه عكس هم راه با شرحش ميزارم.

دقت كنيد كه اين همه ي كتاب هاي غير درسي من نيست.فقط اونايي رو كه دم دست بود و اغلب هم توي مدت اخير مطالعه كردم رو عكس گرفتم.

کتاب هاي درون تصوير:

1.ديوان امام 2.ديوان حافظ 3.رمان من او(رضا اميرخاني) 4.رفيق،كشور من كجاست(مايكل مور) 5.حافظ پدر،سهراب سپهري پسر،ساكنان كنگره عرش(شهره وكيلي) 6.كشتي پهلو گرفته(سيد مهدي شجاعي) 7.مجموعه داستان كوتاه غير قابل چاپ(سيد مهدي شجاعي) 8.الهي نامه(علامه حسن زاده عاملي) 9.رقصي چنين ميانه ميدانم آرزوست(شهيد چمران) 10.شازده كوچولو(آنتوان دوسنت اگزوپري)

چطور بود؟؟؟

نظرتون رو بنويسيد.

نكته:اين تصاوير توسط دوربين 2.8/1 پيكسل مربوط به گوشي نوكيا 7610 گرفته شده.

آقاي راننده...!!!

محمد هادي علي بابائي — Fri, 19 Oct 2007 22:03:00 GMT

به نام صاحب عزت وجلال

سلام

ظاهرا(شايد هم باطنا)مدتي نه چندان...گعده طلبگي، آفلاين بود.اين باعث شد که عده کثيري از بينندگان وبلاگ که جمعيتشان بالغ بر گــــــــــــــــــــــــــــــوگل نفر است،با ارايه ايميل و پيامک هاي تحديد آميز نويسندگان وبلاگ را از جمله بنده تحديد نمودند که اگر به همين شکل آفلاين بمانيم ما را به نزد سلف صالحمان در آن جهان(سانس بعدي زندگي(عندنا))بفرستند.

لذا بنده بر آن شدم که ديگر نگذارم اين چراغ خاموش شود(به قول محسن :خامو شود).البته چون اين مدت هم به واسطه مشغله،پر کاري،پرخواني و از اين قبيل بهانه ها به روز نميشديم از همه طلاب باحال باکلاس لارج(لارژ)،از همين تريبون تقاضا ميکنم تا اين گعده را از خاطرات و حکايات و احاديث و روايات و الخ خود محروم نفرمايند.

بگذريم.

امروز مي خوام يه خاطره براتون تعريف کنيم که بر ميگرده به چندين روز پيش.يعني اوايل ماه مبارک همين سال:

طبق روال هر سال مبلغين محترم از شهر مقدس قم براي تبليغ به شهرستان اومده بودن.طبق معمول مجردها(اعم از موقت و دايم)در حوزه سکني مي گزيدند.سحر بود و براي ميل کردن سحري تشريفاتي،تشريف برده بوديم(همون رفته بوديم)سال غذا خوري.بعد از خوردن سحري و ... برگشتيم بالا(چون سالن غذا خوري زير زمينه).اذان که گفته شد کم کم و جمعا رفتيم نماز خونه براي خوندن نماز صبح(نکته:فکر نکنيد ما نماز شبمون قضا ميشه.قبلا خونديم ان شاءالله).حال اصل ماجرا اين جاست.اگه توي يه جمع يه روحاني يا يه طلبه باشه وقت نماز همه اون رو جلو ميندازن و پشت سرش نماز ميخونن(حادثه اي که براي من هم چند باري رخ داده).اما حالا اگه يه جمع چهل-پنجاه نفره همه طلبه باشن و ده-بيست نفرشون هم روحاني،چه کار بايد کرد.(پيدا کنيد پرتقال فروش را)بالاخره پس از رايزني هاي نهان و آشکار(به سبک خودمون)يکی رو مشرف کردیم در جایگاه مقدس امام جماعت.نماز رو به سلامتی و خوبی و خوشی (و البته با حالی عجیب)به بدن زدیم.طبق معمول هم بعد از نماز:تسبیحات حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها...(تا پایان تسبیحات : هــــــــــیــــــــس) .هنوز تعقیبات نماز شروع نشده بود که سید در اومد و گفت:"سلامتی آقای راننده،صلـــــــــــــــــــوات!!!"

حالا به نظرتون تکلیف ما با سید(اولاد پیغمبر)چیه؟

من هم فی المجلس تعهد اخلاقی بهش دادم که همین بلا رو به سرش بیارم و یه روز هم که اغفال شد(که امام جماعت بشه)،بعد از نماز گفتم:

"سلامتی آقای راننده،صلـــــــــــــــــــوات!!!"

حوزه ؛ من اومدم!!!

محمد هادي علي بابائي — Sat, 14 Jul 2007 00:04:00 GMT

به نام حاکم حکيم

با عرض سلام خدمت شمايي که به هر نحوي اينجا اومدين.

چيزي که به نظر من از حوزه و حجره جزئي لاينفکه گعده هاي طلبگيه.خيليا دوست دارن بدونن اينجا يعني توي گعده هاي طلبگي چي ميگزره.اين وبلاگ هم يه وبلاگه گروهي از چند تا طلبه است که مي خوان يه گعده ي آنلانين بگيرند و حرف ها رو از توي حجرشون علني کنند.فعلا من و شيخ مصطفي شروع کرديم وشايد تا بعدا بيشتر بشيم.البته من اين وبلاگ رو درست کردم ولي شيخ مصطفي زرنگ تر از من اول به روز کرد.بالاخره اين هم اولين مطلب من.

حوزه ؛ من اومدم!!!

اساسا توي مدرسه خيلي درس نمي خوندم.هر چي تو امتحان مينوشتم اون چيزايي بود که سر کلاس گوش مي کردم.يادم نميره که براي همه ي امتحانات 1 يا 2 روز وقت مي ذاشتن ولي براي رياضي حد اقل 3 روز وقت مي ذاشتن.منم از خدا خواسته توي اين سه يا چهار روز حسابي فوتبال بازي مي کردم و تلويزيون ميديدم.آخر کار هم نمرم معمولا نوزده و هفتاد و پنج صدم ميشد.از کلاس سوم ابتدايي به بعد هم هميشه شاگرد دوم و يا سوم بودم.خلاصه وقتي حرف اومدنم به حوزه شد هم باز در اين مسئله بدعت نگذاشتم و براي امتحان ورودي يه نگاه هم به کتابام ننداختم.گذشت و گذشت.من با چند تا از رفقا از طرف مسجدمون با يه ميني بوس راهي شيراز شديم اونم فقط براي امتحان ورودي.خلاصه توي ميني بوس ديدم که هر کدوم از بچه ها يکي يه کيف با خودشون آوردن و همش دارن کتاب مي خونن.منم شروع کردم ازشون خنديدن و باهاشون شوخي کردن.ولي تو دلم مي گفتم با اين وضعيتي که هست بايد يه فکري براي ثبت نام دبيرستان کنم چون از آخر اول ميشم.خلاصه يه پايه پيدا کردم که تونستم مخشو بزنم تا يه کم سر از کتاب در بياره و تا مقصد با هم تعريف کرديم.خلاصه به هر صورت امتحان داديم.

گذشت تا اينکه وقت اعلام نتايج رسيد.منم که مطمئن از قبول نشدنم رفته بودم بوشهر ،خونه ي دائيم.يه دفعه از منزل زنگ زدن و مادرم بهم گفت نتايج رو زدن.گفتم خوب.گفت فکر مي کني چندم شده باشي.گفتم آخر.گفت : از کجا فهميدي؟ گفتم :..... .گفت شوخي کردم.اول شدي؟گفتم : نه !!! از کجا فهميدين.مطمئني؟ گفت : مهدي(اخويم)از سيد(يکي از رفقايي که باهم امتحان داديم) فهميده.گفتم : خوب سيد چندم شده ؟ گفت نميدونم؟

خلاصه دائيم هم که تا اون موقع خبر از ثبت نام من براي حوزه نداشت،يه کم تعجب کرد و يه مقدار ناراحت شد و گفت:هادي تو هم مي خواي بري حوزه ؟؟؟ منم با يه لبخند گفتم :آره.(آخه مهدي،برادر بزرگم سال قبل از اون اومده بود حوزه)

اين هم از ماجراي حوزه رفتن و يا حوزه اومدن ما.بعضي وقتها به شوخي مي گفتم:اگه علماي قم مي فهميدن که من ميام حوزه،حتما يک سال عزاي عمومي اعلام ميکردن.

تابعد...

يا علي

جن

مصطفی احمدی اصل — Thu, 12 Jul 2007 21:56:00 GMT

سلام
انگار قراره از اين به بعد برا شما خاطرات طلبگي رو بگم
باشه ما كه رسواي جهانيم غم عالم چه كنيم
من تا حالا چهار تا حوزه عوض كردم نگران نباشيد اينقدر خاطره دارم كه حوصلتون سر نره
امشب يه خاطره از حوزه ي كلار آباد(چالوس) براتون ميگم
ما اولين دوره اي بوديم كه به حوزه ي كلار آباد رفتيم
حوزه ي خيلي قشنگي بود يعني يه ويلاي بزرگ بود كه اجاره كرده بودن برا حوزه
حدودا 20 نفري هم بوديم
بعضي مثل من خيلي درس خون بودن بعضي خيلي بازيگوش بعضي هم مثل عباس اصغري خيلي آروم و ساكت و سر به زير
مدتي بود كه توي حوزه جن ديده ميشد
يه شب يكي از بچه ها از ترس كف كرد و از روي تخت(فكر نكنيد كه همه ي حوزه ها تخت دارن اونجا چون شرجي بود رفته بودن براش از اين تخت هاي سربازي تهيه كردند كه بعضي اصلا حاضر نميشدن روش بخوابن از بس داغون بودن)پرت شد پايين
بعضي شب ها بچه ها از ترس نميخوابيدن
منم كه اصلا نميترسيدم كم كمك داشت باورم ميشد
تازه من شده بودم پناهگاه يه عده
يه عده هم همش تبليغ ميكردن كه اين ميشه اون ميشه
خلاصه ما حدود يه هفته اين برنامه ها رو داشتيم
ديگه همه كلافه شده بودن از اين بي خوابي ها
درسا خيلي افت كرده بود آخه همش بچه ها در حال ترس بودن يا در حال تعريف از جن
يكي ميگفت من بابا بزرگم اين رو گفته
يكي ميگفت از اجدادمون اينطور نقل شده
همه عصبي شده بودن
يه شب من گفتم هر چه بادا باد اگه جن اومد من رو صدا كنين تا باهاش حسابا رو تصفيه كنم
داشتم بالا درس ميخوندم كه صدا زدند احمدي احمدي....بيا اومد زود باش
تا اومدم پايين و گفتم كو گفتن الان از توي استخر(كه البته آب نداشت و ما داخلش يا فوتبال بازي ميكرديم يا واليبال)اومد بيرون سياه سياه بود من رفتم طرف استخر بقيه هم با ترس و لرز دنبال من ميومدن
نگاه كردم اصلا چيزي نبود
برگشتم بالا يه دفعه صدا زدند احمدي بيا بيا اومدش
جدا ديگه اعصابم قاطي شد اين بچه ها نه خودشون درس ميخوندن نه ميذاشتن كه من بخونم
اومدم چند تا سنگ هم برداشتم گفتم كه الان براتون ميگيرمش
ديدم كه نه اصلا خبري از جن نيست
يه گوشه ي استخر خيلي تاريك بود اصلا چيزي ديده نميشد به اونجا چند تا سنگ انداختم اما خبري نشد
برگشتم اما اين بار رفتم تو حجره يه دفعه نوروزي كه بهش ميگفتيم بشكه ي چايي از بس چاي ميخورد صدا زد اومد اومد
اين بار گفتم شما هم سنگ برداريد و وقتي من گرفتمش با سنگ بزنيدش
رفتم ديدم كه نه اصلا خبري نيست انگار اين جن ما بازيش گرفته بوداما اين بار دست بر نداشتم و شروع كردم به سنگ پراني به گوشه ي استخر
يه دفعه ديدم كه يه چيزي اومد بيرون و دويد تا اومدم و چند تا سنگ ديگه زدم ديدم به به اين كه ايمان محمد رضاييه كه يه عباي مشكي به سر انداخته و داره فرار ميكنه
نگو همه ي اين كف كردن ها و از تخت افتادن ها و جن بازي ها كار بچه هاي بابل و تنكابن هست كه دست به يكي كردن تا بقيه ي بچه ها رو بترسونن
حواست باشه جن نياد بخورتت
التماس دعا
يا علي